Azja - subiektywne dzienniki z podróży

  9 października, środa Obudziliśmy się z lekkim przeziębieniem, a Krystian dodatkowo z bolącą nogą. Nie jest bardzo źle, ale o trekkingu nie ma dziś mowy. Idziemy zatem na śniadanie, gdzie nasza gospodyni przygotowała dla nas omlet z bagietką w towarzystwie świeżego ogórka i małego dżemiku. A plan na kolejne minuty to wynająć skuter!  Pytamy naszą gospodynię czy istnieje taka opcja tu u niej na miejscu, ale okazuje się, że nie. Nie jest to jednak problemem. Podeszła do pierwszych drzwi na tarasie, zastukała. Otworzyła zaspana, wciąż w koszuli nocnej i mocno zaawansowanej ciąży kobieta i praktycznie bez słów wiedziała o co zostanie poproszona.  Zeszła z nami na dół i wskazała, który skuter możemy wziąć. Dostaliśmy też kaski.  Skuter Yamaha z bogatą powłoką kurzu został przez nią przetarty szmatą, która leżała opodal. Skasowała nas 100 tyś dongów i poszła na górę. 16 zł!  No dobra, nie będziemy wybrzydzać, do tego bak jest pełen! 😀   Celem naszym dziś ...

  8 października, wtorek Po 3 nad ranem obudziła mnie burza i straszna ulewa. Te azjatyckie brzmią jakby zbliżał się koniec świata. Jakby wszystkie kurki z wodą w niebie zostały odkręcone, a woda lała się bez opamiętania.   Do czasu wiolonczeli, czyli 4:45 mało co już spałam.  Punktualnie o 6:00 wyszliśmy z domu. Niestety nie udało nam się dobudzić naszej gospodyni, zatem bez pożegnania opuściliśmy nasz tymczasowy dom. Mam nadzieję, że mama Thai nie będzie zawiedziona. Wczoraj wykupiliśmy u niej kolejne dwa noclegi między 12 a 14 października, kiedy to wrócimy do Hanoi zagłosować. Zostawiamy tu też jeden plecak i większość rzeczy.      W deszczu między skuterami szliśmy pod biuro podróży w którym dwa dni temu za 900 tysięcy dongów kupiliśmy bilety do Sa Py i z powrotem. Najlepsza cena jaką udało nam się dostać. W innych miejscach proponowano ponad milion. Biuro zamknięte.  Czekamy.  Ulice już żyją i jakby zegarek nie miał tu żadnego znaczenia...